اولین مطلب

سلام به همه نی نی های کوچولو

مامانم از امروز تصمیم گرفته که من هر وقت تونستم بیام وخاطراتم و بنویسم تا وقتی بزرگ شدم اونهارو مرور کنم ویاد روزهای کودکیم بیفتم. الان 7ماه و 16روزم ،اول از همه خاطرات ماههای پیشم و میگم وبعد به صورت روزانه مینویسم.

من در 15 آبان 1390 باوزن5 کیلو و640گرم و قد 50 سانتیمتر در اصفهان متولد شدم و فقط بلد بودم بخورم و بخوابم .اینم عکس یک روزگیم در بیمارستان

 چهار روزگی نافم افتاد و مامان جان بردم حمام البته با کمک مامانی.

من اولش اسم نداشتم آخه مامانی و بابایی تا یکماه قبل از اینکه به دنیا بیام فکر میکردن من پسرم و اسم امیر علیو برام انتخاب کرده بودن. تا اینکه بالاخره بعد از یک هفته از به دنیا اومدنم اسم پرنیان برگزیده شد.معنی اسمم میشه حریر، لطیف، پارچه ای از جنس ابریشم.

متاسفانه زردی هم گرفتم وتا ده روز ادامه داشت اما چون خفیف بود دکتر نبردنم.

24 و25 آبان بابایی برام گوسفند خرید که به نیت عقیقه سر بریدن وچون مهمونامون زیاد بودن تو دوروز دعوتشون کردیم و مامان جان باهاش آبگوشت پخت هر دو روزشو تنهایی غذا پخت دستش خییییییییییییلی درد نکنه

یکماه اول خونه مامان جان بودیم اما بعدش اومدیم خونه خودمونو من تا مدتها کنار مامانم رو تختشون میخوابیدم.